

Witamy na blogu wspierającym rozwój dziecka.
Jeśli szukasz rzetelnych, fachowych informacji na temat neuroróżnorodności oraz specyficznych wyzwań rozwojowych,
to trafiłaś/trafiłeś we właściwe miejsce. W poniższym artykule opiszemy pokrótce najczęstsze trudności, z jakimi mierzą się dzieci, wyjaśnimy ich podłoże neurologiczne oraz podpowiemy, gdzie szukać profesjonalnego wsparcia i sprawdzonych źródeł wiedzy.
Zrozumienie mechanizmów stojących za zachowaniem dziecka
to pierwszy i najważniejszy krok w procesie świadomego wspierania jego potencjału.
Zapraszamy do lektury kompendium wiedzy o ADHD
Co to jest ADHD ?
ADHD - (Zespół Nadpobudliwości Psychoruchowej z deficytem uwagi)
Z definicji ADHD to zaburzenie neurorozwojowe o złożonym podłożu genetycznym i neurobiologicznym. Współczesne badania wskazują na różnice w funkcjonowaniu sieci neuronalnych, szczególnie tych odpowiedzialnych za kontrolę uwagi, regulację zachowania i funkcje wykonawcze. Kluczową rolę odgrywa m.in. regulacja neuroprzekaźników – głównie dopaminy
i noradrenaliny – jednak ADHD nie sprowadza się wyłącznie do „dysfunkcji płatów czołowych”, lecz obejmuje szersze sieci mózgowe (np. sieć wykonawczą i sieć domyślną).
Mówiąc prościej ADHD to nie kwestia „złego wychowania” czy lenistwa,
ale specyficzna budowa i praca mózgu. W głowie osoby z ADHD sygnały (przenoszone przez dopaminę) przepływają inaczej, co utrudnia „sterowanie” uwagą
i emocjami. Wyobraź sobie, że siedzisz przed telewizorem, na którym wyświetlane jest 30 kanałów jednocześnie. Chcesz obejrzeć jeden konkretny film, ale ktoś (Twoje ADHD) ciągle przełącza kanały. Widzisz fragmenty wszystkiego: wiadomości, bajki, reklamy i sport. Twój mózg próbuje śledzić wszystko jednocześnie, przez co nie możesz w pełni zrozumieć i zapamiętać tego jednego filmu, na którym Ci zależy.
Czy ADHD to kwestia złego wychowania ?




Zauważasz powyższe objawy ADHD u swojego dziecka?
Jeśli zastanawiasz się, czy te zachowania wymagają profesjonalnego wsparcia, umów się do nas na wstępną konsultację. Pomożemy Ci lepiej zrozumieć potrzeby Twojej pociechy i wspólnie zaplanujemy dalsze kroki diagnostyczne
Jak pomóc dziecku z ADHD? Strategie wspierające.
Wsparcie dzieci z ADHD powinno być wieloaspektowe i dostosowane indywidualnie. Najlepsze efekty przynosi łączenie oddziaływań środowiskowych, psychoedukacyjnych oraz (w razie potrzeby) medycznych. Poniżej kilka przykładów:
Modyfikacja środowiska:
Ograniczenie nadmiaru bodźców (np. uporządkowana przestrzeń do nauki),
jasna struktura dnia oraz przewidywalność zasad.
Zewnętrzne wsparcie funkcji wykonawczych:
Korzystanie z checklist, planerów, timerów (np. technika Pomodoro), dzielenie zadań na mniejsze etapy oraz stosowanie wizualnych przypomnień.
Psychoedukacja:
Budowanie u dziecka (i jego otoczenia) zrozumienia, czym jest ADHD. Nauka strategii samoregulacji, rozpoznawania własnych trudności i mocnych stron.
Trening umiejętności samoregulacji:
Techniki oparte m.in. na uważności (mindfulness), pracy z emocjami oraz rozwijaniu świadomości ciała.
Wsparcie behawioralne:
Jasne zasady, konsekwentne wzmacnianie pozytywnych zachowań oraz systemy motywacyjne (np. ekonomia żetonowa).
Farmakoterapia (jeśli wskazana):
W niektórych przypadkach – po diagnozie specjalistycznej – stosuje się leczenie farmakologiczne, które ma silne potwierdzenie skuteczności w redukcji objawów osiowych ADHD.


Jak rozpoznać ADHD? Tabela objawów.
Obszar objawów
Przykłady zachowań w domu
Przykłady zachowań w szkole
Deficyty uwagi
Nadaktywność
Impulsywność
Funkcje wykonawcze
Samoregulacja
Nie kończy zabawy/sprzątania; wydaje się, że nie słucha poleceń; gubi rzeczy osobiste.
Trudność w spokojnym siedzeniu przy posiłku; biega/wspina się w nadmiarze; nadmiernie mówi.
Przerywa rozmowy dorosłych; działa bez namysłu niebezpiecznie; ma trudności
z czekaniem na deser.
Problemy z poranną rutyną (ubieranie); zapomina o wyniesieniu śmieci; nie umie zaplanować sprzątania.
Nagłe wybuchy złości przy drobnych niepowodzeniach; trudność w pogodzeniu się z przegraną.
Robi błędy z nieuwagi w zadaniach; nie zapisuje prac domowych; rozprasza się widokiem za oknem.
Wierci się w ławce; wstaje bez pozwolenia; głośno zachowuję się podczas cichych zadań.
Wyrywa się do odpowiedzi przed pytaniem; przeszkadza innym dzieciom; nie czeka na swoją kolej w grach.
Trudność w rozpoczęciu długiego wypracowania; bałagan w plecaku i szafce; słabe poczucie czasu.
Gwałtowne reakcje na uwagi nauczyciela; trudność w uspokojeniu się po przerwie (duże pobudzenie).
Jak żyć z ADHD?
Warto pamiętać, że ADHD to nie tylko trudności, ale także specyficzny profil funkcjonowania,
który może wiązać się z kreatywnością, energią i nieszablonowym myśleniem. Kluczowe jest stworzenie dziecku warunków, w których te zasoby mogą się rozwijać.
Zrozumienie świata dziecka z ADHD to pierwszy krok do sukcesu. W naszym gabinecie w Katowicach prowadzimy zajęcia terapeutyczne, które uczą, jak wykorzystać nieszablonowe myślenie w praktyce. Zapraszamy do Centrum Dobrej Zmiany wspólnie zadbamy o dobry rozwój Twojej pociechy.


Czym jest ADHD? Objawy ADHD u dzieci.
Kompendium wiedzy
mgr Wiesława Tudaj-Waśko ; Psycholog
Choć ADHD kojarzy się głównie z nadmiarem energii czy wierceniem się na krześle. ADHD to specyficzny sposób pracy mózgu, który sprawia, że codzienne planowanie, skupienie i panowanie nad odruchami stają się prawdziwym wyzwaniem. Poniżej kluczowe objawy, które mogą wskazywać na to, że dziecko może mieć ADHD
Deficyty uwagi i labilność koncentracji:
Problemy z utrzymaniem skupienia na zadaniu, łatwe rozpraszanie się bodźcami zewnętrznymi oraz trudności w kończeniu rozpoczętych czynności. Często objawia się to również błędami wynikającymi z nieuwagi.
Nadaktywność i hiperkinetyczność:
Wzmożona aktywność ruchowa niedostosowana do kontekstu sytuacyjnego. Manifestuje się poprzez ciągłą potrzebę ruchu,wiercenie się i trudność
w pozostaniu w bezruchu. U starszych dzieci oraz dorosłych może przyjmować formę subiektywnego, wewnętrznego niepokoju.
Impulsywność:
Działanie bez przewidywania konsekwencji i trudności w hamowaniu reakcji. Obejmuje m.in przerywanie innym, udzielanie odpowiedzi przed końcem pytania
oraz trudność w czekaniu na swoją kolej.
Dysfunkcje wykonawcze:
Złożone trudności w planowaniu, organizacji działań oraz zarządzaniu czasem. Obejmują deficyty pamięci roboczej, problemy z hierarchizacją zadań
oraz osłabioną zdolność do samoregulacji emocji i zachowania.
